"Dialogi z awangardą", cz. III

Bachorczyk ZakopaneGaleria Sztuki Współczesnej DOM DOKTORA Zakopane, ul. Witkiewicza 19, tel. 182000239 zaprasza na cykl "Dialogi z awangardą", cz. III   BOGUSŁAW BACHORCZYK (Kraków) "U RODZINY. 1984-1989" Dwudniowa wystawa malarstwa / instalacja z udziałem prac Stanisława Ignacego Witkiewicza, Władysława Hasiora, Tadeusza Brzozowskiego, Antoniego Rząsy, Magdaleny Kraszewskiej, Marcina Rząsy, Grzegorza Wójtowicza   28 października (sobota), godz. 19:00 - wernisaż i rozmowa na temat lat 80. w Zakopanem – z udziałem Bogusława Bachorczyka, Magdaleny Kraszewskiej, Julity Dembowskiej, Bożeny Gąsienicy; prowadzenie: Anna Baranowa - lista przebojów z lat 80.   29 października (niedziela), godz. 18:00 - wieczór poezji Michała Sobola Kuratorka cyklu i wystawy: Anna Baranowa Współpraca: Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem (Galeria Hasiora), Galeria Antoniego Rząsy, Miejska Biblioteka Publiczna w Zakopanem, Liceum Plastyczne im. Antoniego Kenara Patronat: Stowarzyszenie Historyków Sztuki Oddział Krakowski Cykl „Dialogi z awangardą” - realizowany rozpoczęty w Roku Stulecia Awangardy w galerii Dom Doktora w Zakopanem - prezentuje wystawy i działania, w których biorą udział artyści interdyscyplinarni. Pomysłodawczyni i kuratorce cyklu, Annie Baranowej, zależy na podkreśleniu aktualności integracji sztuk, która miała tak ważne znaczenie dla awangardy XX wieku.  

Barbara Latocha TKANINA

Wystawa czynna 18.08.2017 r. - 18.09.2017 r. w godzinach od 12 - 14 i od 16 - 19. [caption id="attachment_1120" align="alignnone" width="300"]Barbara Latocha - TKANINA Tkanina[/caption]

Druga wystawa w ramach cyklu "Dialogi z awangardą"

Galeria Sztuki Współczesnej Dom Doktora

(Zakopane, ul. Witkiewicza 19)

zaprasza na drugą wystawę

w ramach cyklu "Dialogi z awangardą"

IWONA MICKIEWICZ

Papier i słowa.

Rysunki, kolaże, obiekty i krótkie filmy

Wernisaż: 1 lipca (sobota), godz. 19.00.

Wystawa potrwa do 15 sierpnia.

Kuratorka wystawy i cyklu: Anna Baranowa

IWONA MICKIEWICZ (ur. 1963 w Lesznie) - poetka, tłumaczka, artystka wizualna - pokaże swoje nowe prace, będące rezultatem twórczego dialogu pomiędzy słowem i obrazem. Jest to pierwsza w Polsce wystawa artystki, mieszkającej i tworzącej w Berlinie od roku 1988.

DIALOGI Z AWANGARDĄniezależny cykl, rozpoczęty w roku Stulecia Awangardy w Polsce, w którym udział biorą artyści interdyscyplinarni. Zależy nam na podkreśleniu aktualności integracji sztuk, która miała tak ważne znaczenie dla awangardy XX wieku.

Patronat: Stowarzyszenie Historyków Sztuki Oddział Krakowski

Anna Baranowa, Imaginarium Iwony Mickiewicz (fragment z katalogu: Iwona Mickiewicz. Kapricen. Farbzeichnungen und Collagen, Ausstellung im Klöster Bentlage, Rheine, 25.09.-30.10.2016, Berlin 2016)

Iwona Mickiewicz od roku 1988 mieszka i tworzy w Berlinie. Posiada swój własny, konsekwentnie rozwijany dorobek twórczy, a jednocześnie obecna jest – jako artystka i organizatorka – w wielu inicjatywach na rzecz polsko-niemieckiej współpracy kulturalnej. (…) Mickiewicz urodziła się w okresie zimnej wojny, za żelazną kurtyną, należy zatem do pokolenia, które dzieciństwo i wczesną młodość przeżyło w półwolności, w cieniu niedawnej wojny, o której dorośli więcej milczeli, niż mówili. Po maturze Mickiewicz wyjechała na studia pedagogiczne do Leningradu, potem studiowała polonistykę w Warszawie, wreszcie scenopisarstwo w Berlinie, gdzie już osiadła na stałe. Wolność znalazła w przestrzeni języka – jako poetka i tłumaczka, prozaiczka, autorka scenariuszy, publicystka i edytorka. Mickiewicz biegle się porusza w języku polskim, niemieckim i rosyjskim. Sama pisze w tych językach i znakomicie tłumaczy wiersze swoich ulubionych poetek, między innymi Gertrud Kolmar, Else Lasker-Schüler, Maryny Cwietajewej. Mickiewicz ma zakodowaną językową elastyczność, wielokulturowość i łatwość przekraczania granic. Ale na tym się nie kończy.

Giętkość wyobraźni powoduje, że artystka z równą swobodą przechodzi od słowa do obrazu i odwrotnie. Nie oznacza to, że porzuca słowo dla obrazu, a obraz dla słowa. Z łatwością tworzy kolażowe struktury lub rozbudowane całości intermedialne. Punktem wyjścia jest zwykle tekst własny lub zapożyczony od ulubionych poetek (wśród nich jest też Zuzanna Ginczanka), który pociąga za sobą i inspiruje działania na polu fotografii, filmu, sztuki obiektu, performace i – last but not least – rysunku. O sposobie poruszania się Mickiewicz wśród tych rozmaitych środków wypowiedzi świadczą jej publikacje z ostatnich lat: Zu den >Welten< von Gertrud Kolmar. Texte und Abbildungen (2012), Meisterschaft. Ausgewählte Gedichte (2013), Sprachunterricht (2014), Meine Reise nach Theben oder Klein Sterbelied (2014). Zawierają one teksty poetyckie lub prozę, tłumaczenia, gry językowe, stopklatki z filmów nakręconych przez artystkę, fotografie miejsc oraz sytuacji gotowych lub przez nią aranżowanych, zdjęcia obiektów kleconych z byle czego, kolaże i rysunki. Uderza spontaniczność tych działań, kapryśne żonglowanie rozlicznymi formami. Wydaje się często, że słowa same się wysypują z jej wokabularza, a obrazy same powstają pod palcami. Swoboda leksykalna i wizualna zbliża Mickiewicz do surrealistów i dadaistów.

(…) Artystka rysuje od kilku lat. Pierwsze rysunki powstały około roku 2012 i od tego czasu narastają lawinowo. Mickiewicz rysuje na tym, co ma pod ręką – na papierze zwykłym lub bardziej wyrafinowanym, na tekturowych pudełkach, na kopertach. Rysuje akwarelą, ołówkiem, długopisem, atramentem. Czasem dodaje skrawki innego papieru, materiału lub koronki. Lubi „rysunki jednominutowe”, które są szybkim zapisem wzbierających emocji, oddechem dla oczu i ręki, ulgą dla serca. Jest w nich dziecięca spontaniczność, ale nic z infantylizmu. Moderniści z ubiegłego stulecia marzyli o powrocie do mitycznej epoki infantia linguae – do języka naturalnego, który powstaje spontanicznie i automatycznie. Iwona Mickiewicz rysuje po Maxie Ernście, po Joanie Miró, po Josephie Beyusie. Oko historyczki sztuki wychwytuje różne związki formalne, nie po to jednak, by ustalać zależności, lecz pokrewieństwa. Istnieją różne, rozpoznawalne genotypy formalne. Mickiewicz też ma swoją rodzinę artystów. (...)”

===================================================================

Wystawy i performaces w ramach cyklu DIALOGI Z AWANGARDĄ:

27.06.-27.06.2017 „Dalsze przestrzenie Księżnej K. Andrzej Andzik Kowalczyk, Jacek Maria Stokłosa, Krzysztof Dominik – fotografie, obiekty, performance”. Wystawa połączona z dwoma performance'ami (w dniach wernisażu i finisażu) w wykonaniu Teatru 52 Hz i z udziałem muzycznym Krzysztofa Ścierańskiego.

1.07.-15.08.2017 – Iwona Mickiewicz (Berlin) „Papier i słowa. Rysunki, kolaże, obiekty i krótkie filmy“

28.10.2017 – otwarcie wystawy Bogusława Bachorczyka „U rodziny. Moje lata 1984-1987”

Zobacz więcej

"Dialogi z awangardą" (kuratorka Anna Baranowa)

W Galerii Sztuki Współczesnej Dom Doktora (ul. Witkiewicza 19, tel. 18 200 02 39)  odbywają się wydarzenia w ramach nowego cyklu "Dialogi z awangardą" (kuratorka Anna Baranowa). 
Od 25 maja do 27 czerwca trwa wystawa Jacek Maria Stokłosa, Andrzej Andzik Kowalczyk, Krzysztof Dominik "Dalsze przestrzenie Księżnej K. Fotografie, obiekty, performance"; 27 czerwca (wtorek), g. 18.00 - finisaż połączony z performancem Teatru 52 Hz  Udział biorą twórcy z Krakowa związani z Teatrem Cricot 2. Wystawa prezentuje działania artystyczne inspirowane teatrem Tadeusza Kantora, który w roku 1973 wystawił "Nadobnisie i koczkodany" Witkacego. Zostaną przedstawione fotografie Jacka Marii Stokłosy (z 1973), które powstały w związku z tym spektaklem; "stanowisko opiekuna dźwięku" (Krzysztof Dominik) oraz współczesne nawiązania, skupione na takich postaciach i motywach, jak Księżna Kremlińska i jej klatka. Artyści podejmą dialog nie tylko z Kantorem i Witkacym, ale również z Schulzem i Gombrowiczem. 1.07. (sobota), godz. 18.00, wernisaż - 15.08. (wtorek) - wystawa artystki z Berlina, Iwony Mickiewicz, która przedstawi rysunki, książki artystyczne i krótkie filmy inspirowane poezją awangardową. Wstęp  wolny.
Zobacz więcej

Prezentacja prac „Boguchwała 2016”

Po raz szósty Podkarpackie Tow. Zachęty Sztuk Pięknych będzie gościło w Galerii „Dom Doktora” z kolejną wystawą poplenerową XII Ogólnopolskiego Pleneru Malarskiego Boguchwała 2016.
Organizatorem pleneru było Podkarpackie Tow. Zachęty Sztuk Pięknych, Gmina Boguchwała i Miejskie Centrum Kultury w Boguchwale. Pomysłodawcą i wieloletnim komisarzem pleneru jest Jacek Krzysztof Nowak, prezes Podkarpackiej Zachęty, który już od dwunastu lat przygotowywuje i zabiega o kontynuację wydarzenia artystycznego jakim jest plener malarski w Boguchwale. Na wystawie w Galerii „Dom Doktora” zostaną zaprezentowane prace, które stanowią tylko wybór prac powstałych podczas pleneru „Boguchwała 2016”. Uczestnicy XII Ogólnopolskiego Pleneru Malarskiego Boguchwała 2016: prof. Andrzej Markiewicz (Radom), prof. Katarzyna Winczek (Częstochowa), prof. Tomasz Chudzik (Częstochowa), dr Krzysztof  Ludwin (Kraków), Anatol Martyniuk (Lwów/Ukraina), Michał Smółka (Poniatowa), prof. Piotr Błażejewski (Wrocław), prof. Tadeusz Błoński (Krasne), Kamila Bednarska (Rzeszów), prof. Romuald Kołodziej (Skaryszew), Tatiana Talipowa (Krzywy Róg/Ukraina), Elżbieta Białaszek (Warszawa), Katarzyna Brodowska (Kraków), Jadwiga Maria Jarosiewicz (Warszawa), Jadwiga Hajduk (Rzeszów), Emilia Kina (Kraków), Józef Franczak (Strzyżów), Teresa Szafrańska (Tarnów), Zbigniew Ważydrąg (Jasień Brzeski), Iwona Urbańska-Bać (Boguchwała). T Talipowa prof Winczek Ludwin Kołodziej Franczak Brodowska Błoński Białaszek  
Zobacz więcej

TADEUSZ KANTOR I MARIA STANGRET–KANTOR W ZAKOPANEM

Zapraszamy na promocję książki Anny Baranowej "Tadeusz Kantor i Maria Stangret" i wernisaż obrazów Marii Stangret.
1 października – 5 listopada 2016 Stulecie Tadeusza Kantora w roku 2015 zaowocowało licznymi wydarzeniami w kraju i zagranicą, których pozytywne następstwa trwają do dziś. Dzieło autora Umarłej klasy budzi niesłabnące zainteresowanie specjalistów i publiczności. W tym czasie ożywiło się również zainteresowanie twórczością Marii Stangret-Kantor, żony artysty, malarki i aktorki Teatru Cricot 2. Czas przypomnieć tę niezwykłą parę artystyczną w Zakopanem, mieście Stanisława Ignacego Witkiewicza. To Kantor mawiał: „Ja nie gram Witkacego. Ja gram z Witkacym”, jednak do Zakopanego ze swoim teatrem nigdy nie przyjechał. Jego obrazy widziano tu dawno temu, w czasach odwilży, kiedy wystawiał w słynnych Salonach Marcowych (1958–1960), zaproszony przez Tadeusza Brzozowskiego. W roku ubiegłym hołd artyście oddali uczniowie PSSP, organizując na Krupówkach happening teatralny Żyjąca klasa. Zapraszamy do Domu Doktora na wystawę obrazów Marii Stangret-Kantor Kartki i skrawki, które przechowywane są w Domu Twórczości obojga artystów w Hucisku koło Gdowa. Wernisaż i finisaż wystawy uświetnią promocje dwóch wydanych ostatnio o Tadeuszu Kantorze i Marii Stangret książek. Mamy nadzieję, iż spotkania te przekształcą się w żywą rozmowę o twórczości artystów, którzy naznaczyli swoją obecnością dzieje sztuki i teatru 2. połowy XX wieku. 1 października, sobota, godz. 18:00 Dom Doktora. Galeria Sztuki Współczesnej, Zakopane, ul. Witkiewicza 19 Promocja książki Anny Baranowej Osobno i razem. Szkice o twórczości Tadeusza Kantora i Marii Stangret (wyd. Cricoteka,  2015). Udział biorą: autorka, Karolina Czerska, Bogusław Bachorczyk, Andrzej Kowalczyk osobno-i-razem-okladkaa   Wernisaż wystawy Kartki i skrawki. Malarstwo Marii Stangret, kuratorka: Anna Baranowa Wystawa będzie czynna do 5 listopada. 5 listopada, sobota, godz. 18:00 Dom Doktora. Galeria Sztuki Współczesnej, Zakopane, ul. Witkiewicza 19   Promocja książki Malując progi. Maria Stangret-Kantor o swoim życiu i twórczości. Spisał i zredagował Lech Stangret (wyd. Cricoteka, Fundacja im. Tadeusza Kantora, 2016). Udział biorą: Lech Stangret, Natalia Zarzecka, Anna Baranowa Maria_Stangret_cover.indd Finisaż wystawy Kartki i skrawki. Malarstwo Marii Stangret Organizatorzy: Dom Doktora. Galeria Sztuki Współczesnej, Zakopane, ul. Witkiewicza 19 Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA, Kraków, ul. Nadwiślańska 2–4 Fundacja im. Tadeusza Kantora, Warszawa, ul. Tytoniowa 24A/15
Zobacz więcej

BOGDAN JANKOWSKI: Himalaje, Karakorum – obrazki i głosy z gór"

Magda Kraszewska zaprasza na wernisaż wystawy Bogdana Jankowskiego "Himalaje, Karakorum – obrazki i głosy z gór" . Wernisaż odbędzie się 21 marca 2015, o godz. 18.00 w Galerii Sztuki Współczesnej DOM DOKTORA, ul. Stanisława Witkiewicza 19.

BOGDAN JANKOWSKI

Dr inż. elektronik, pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej, taternik, instruktor alpinizmu. Urodził się w roku 1938 w Grodnie, mieszka we Wrocławiu. Wspina się od roku 1959, najpierw w Tatrach (pięć nowych dróg), później w Alpach, Pamiro-Ałaju (pięć dziewiczych szczytów) i Pamirze. W latach 1969-2003 uczestnik dziewięciu wypraw w góry wysokie, m.in. kierowanych przez Andrzeja Zawadę. Brał udział m.in. w ekspedycji, podczas której Polacy dokonali pierwszego wejścia na Kunyang Chish (7852 m) w roku 1971 i w wyprawie na Mount Everest (8848 m) w roku 1980, podczas której Polacy jako pierwsi na świecie zdobyli ten szczyt zimą. Był członkiem zarządu PZA (1977-1992), a w kadencji 1995-1998 wiceprezesem. Był także prezesem KW we Wrocławiu (1974-1980) i przez wiele kadencji członkiem zarządu. Jako licencjonowany radioamator-krótkofalowiec organizował łączność radiową na wyprawach, jest pomysłodawcą i założycielem utworzonego w roku 1980 zespołu łączności radiowej Polskiego Związku Alpinizmu. Od 1964 jest instruktorem alpinizmu, corocznie latem i zimą szkoli młodzież w COS PZA na Hali Gąsienicowej. Jest współautorem książki "Ostatni atak na Kunyang Chhish" (1973), autorem wielu artykułów w "Taterniku", icznych zdjęć i panoram górskich. Został dwukrotnie odznaczony Złotym Medalem „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, Złotym Krzyżem Zasługi, otrzymał również nagrodę „Fair Play” Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Jest członkiem honorowym PZA.

Jubileuszowa wystawa Poskiego Związku Alpinizmu "Himalaje, Karakorum – obrazki i głosy z gór"

W 2013 roku minęło 110 lat od powstania Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego, uznawanej za pierwszą organizację alpinistyczną w Polsce. Z sekcji, po kilku zmianach nazw i statutów, wyłonił się Klub Wysokogórski, przekształcony w roku 1974 decyzją władz państwowych w Polski Związek Alpinizmu. W roku 2014 przypadła 40. rocznica utworzenia PZA.

Z okazji tych rocznic powstała wystawa fotograficzna, której autorem jest Bogdan Jankowski. Autor na swoich zdjęciach ukazuje nie tylko piękno gór wysokich, ale też historię polskiego alpinizmu. Towarzyszące zdjęciom autentyczne nagrania dźwiękowe pozwalają wczuć się w atmosferę wypraw, posłuchać odgłosów karawany, modłów buddyjskich mnichów, poznać relacje ze szczytów, z wydarzeń wesołych i dramatycznych. Szczególne wrażenie robią nagrania głosów nieżyjących już ludzi gór… Po raz pierwszy wystawa została zaprezentowana we wrześniu 2013 podczas Przeglądu Filmów Górskich w Lądku-Zdroju, który wraz z PZA i „Taternikiem” był jej współorganizatorem. Przedsięwzięcie wsparła Fundacja im. Jerzego Kukuczki.

W Zakopanem ta niezwykła wystawa zostanie zaprezentowana z okazji jeszcze jednej, ważnej dla polskiego himalaizmu rocznicy – 17 lutego 2015 roku minęła 35. rocznica zdobycia przez Leszka Cichego i Krzysztofa Wielickiego Mount Everestu, którzy jako pierwsi na świecie staneli na jego szczycie zimą.

Wystawę Bogdana Jankowskiego "Himalaje, Karakorum – obrazki i głosy z gór" można oglądać w Galerii Sztuki Współczesnej DOM DOKTORA, ul. Stanisława Witkiewicza 19, od 21 marca – 26 kwietnia 2015.

 
Zobacz więcej